Over Lars*

Ik ben Margriet en ben op 13 mei 2016 trotse moeder geworden van Lars*. Na een voorspoedige zwangerschap van 40 weken en 4 dagen is Lars thuis geboren. Wat het mooiste moment van ons leven had moeten zijn, veranderde in een nachtmerrie, want Lars was slap en bewoog niet. Hij had ernstig zuurstoftekort gehad tijdens de bevalling, wat tijdens de bevalling niet waar te nemen was. Lars heeft nog een week in het VU Academisch ziekenhuis in Amsterdam gelegen waar hij een koeltherapie kreeg om hersenbeschadiging tegen te gaan. Helaas liet de MRI-scan zien dat dat niet was gelukt. Zijn hersenen waren op de ergst mogelijke manier beschadigd. Hij zou blind en doof zijn, niet kunnen lopen, niet kunnen slikken en hoogstwaarschijnlijk pijn hebben. Aangezien Lars geen kans op een gelukkig en pijnloos leven zou hebben, is door de doctoren besloten om de intensieve behandeling te stoppen en Lars is op 20 mei bij mij op de borst en in de armen van mij en mijn vriend overleden.

papa en mama met Lars